Tym razem były dwie – brzoza i dalia – obie w kolorze roku Cloud Dancer, ogłaszanego przez Instytut Pantone. Cloud Dancer – lekko ocieplona biel jest utożsamiana ze spokojem, ciszą i skupieniem.
Jest obecna w wielu roślinach, m.in. w pionierskiej brzozie. Wśród około 100 (120) gatunków występujących na półkuli północnej wskazuje się na siedem rodzimych.
Najbardziej znana jest brzoza brodawkowata (Betula pendula Roth, syn. B. verrucosa Ehrh.). Jak ważna była od wieków dla Słowian niech świadczy fakt nazywania trzeciego miesiąca roku marca – brzezieniem.
Nazwa brodawkowata nawiązuje do brodawek (gruczołów wydzielających żywicę), tworzących się na młodych pędach. Liście brzozy pojawiają się jako jedne z pierwszych, dlatego drzewo jest symbolem początku wiosny i życia.
Mają właściwości lecznicze – moczopędne, przeciwzapalne, wzmacniające, wspomagają pracę wątroby i jelit. Są stosowane w kosmetyce – do pielęgnacji włosów i skóry. Biała kora brzozy łuszczy się poprzecznie.
Drewno jest materiałem opałowym.
Poprzez suchą destylację z drewna i kory pozyskuje się dziegieć o właściwościach odkażających i antyseptycznych.
Z kory i drewna brzozowego otrzymuje się także ksylitol. Przedwiosenny sok brzozowy (oskoła) ma właściwości odżywcze, wzmacniające i odtruwające.
W uprawie występuje wiele odmian, np. o koronie parasolowatej Youngii, stożkowatej Fastigiata, czy o purpurowych liściach Purpurea.
Hortiterapia A.D. 2026: konferencja naukowo-warsztatowa w kolorach Cloud Dancer
Drugą rośliną konferencji była pochodząca z Meksyku dalia.
Nazwa łacińska została nadana na cześć szwedzkiego botanika, ucznia Linneusza – Andersa Dahla. We Wschodniej Europie i w Rosji przyjęła się nieoficjalna nazwa georginia – upamiętniająca niemieckiego botanika Johanna Gottlieba Georgiego, badacza flory, pracującego w Sankt Petersburgu.
Do Europy dalie dotarły w 1791 roku. Rodzaj obejmuje 29 gatunków.
Obecne mieszańce ujęte są pod nazwą dalia ogrodowa (Dahlia x hortensis). Przez lata dalie były kojarzone tylko z ogrodem rustykalnym. Teraz znajdują zastosowanie również w nowoczesnych aranżacjach, także pojemnikowych.
Wielki powrót dalii (georginii) nie powinien dziwić, bo uroda tych roślin i zróżnicowanie wysokościowe, kolorystyczne i kształtów są bezsprzeczne.
Znajdujemy wśród nich formy karłowe (do 40 cm), rabatowe (40–60 cm) i wysokie (powyżej 80 cm).
Koszyczkowate kwiatostany prezentują całą paletę barw od białego, żółtego, różowego po czerwony, fioletowy, a nawet prawie czarny.
Zróżnicowana budowa kwiatostanów stała się podstawą do grupowania odmian.
I tak wyróżnia się dalie:
W grupie dalii półpełnych wyodrębniono podwójne, kryzowane, inaczej kołnierzykowe (jeden zewnętrzny okółek i mniejszy, wewnętrzny) oraz anemonowe (środek koszyczka wypełniony dużymi kwiatami rurkowatymi, tworzącymi wypukłą tarczę).
Do grupy pełnych zaliczane są: dekoracyjne (duże, pełne kwiaty), kaktusowe (wąskie, wywinięte płatki) i pomponowe (kuliste, małe kwiatostany).
Inne klasyfikacje zawierają też grupę dalii strzępiastych (kwiaty języczkowate są postrzępione lub rozwidlone na końcach), dalii storczykowych o płatkach zwiniętych w długie, wąskie rurki, czy grzybieniowe – podobne do anemonowych, z dużą liczbą drobnych kwiatów rurkowych.
Do pięknego kwitnienia dalie wymagają stanowiska słonecznego o glebie przepuszczalnej, ale wilgotnej i zasobnej w składniki pokarmowe. Z sadzeniem bulwiastych karp do gruntu warto się wstrzymać do maja, bo przymrozki niszczą wschodzące rośliny.
Ja praktykuję czasem sadzenie kwietniowe, jednak obserwuję pogodę i przed krytyczną nocą/nocami nakładam na małe roślinki wiadra, usuwając je w ciągu dnia. Bywa też, że sadzę karpy w pomieszczeniu w końcu marca do dużych donic.
Wynoszę na taras w maju, licząc na wcześniejsze kwitnienie, bo posadzone w terminie tradycyjnym kwitną dopiero od lipca do października. Duże karpy dzielę przed sadzeniem na kilka części, ale nie zawsze. W niektórych sezonach sadzę duże karpy, uzyskując efekt pokaźnych soliterów.
Chcąc tworzyć z dalii grupy, trzeba zachować właściwy rozstaw.
Odmiany niższe sadzi się co 25–35 cm, średnio wysokie co 40–60 cm, a najwyższe co 60–90 cm. Karpy dalii nie zimują w gruncie.
Należy je wykopać po pierwszych przymrozkach. Otrząsnąć ziemię z karp po tygodniowym przeschnięciu w suchej i chłodnej altanie. Wtedy trzeba przyciąć pędy na wysokość ok. 5 cm (pędy są puste w środku). Składować (tylko zdrowe egzemplarze) w piwnicy, w jutowych workach, w temperaturze 4–8°C. Wiosną, jeśli zdarzą się bulwy przesuszone, przed sadzeniem warto moczyć je w wodzie przez kilka godzin.
Rośliny dalii wymagają nawadniania i nawożenia przedwegetacyjnego (dobrze reagują na kompost), ale także pogłównego, wieloskładnikowego. To oczywiste, biorąc pod uwagę wymiary osiągane przez rośliny, wielkość i liczbę kwiatostanów.
Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest podpieranie roślin oraz usuwanie przekwitłych kwiatostanów (wraz z pędem do pierwszego liścia lub rozwidlenia), co mobilizuje rośliny do tworzenia nowych pąków.
Konferencja była też doskonałą okazją do publicznego zaprezentowania się członków Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Hortiterapeutycznego, zarejestrowanego w KRS 9 kwietnia 2026 r., stworzonego dzięki inicjatywie absolwentek poznańskich studiów podyplomowych z hortiterapii.
Hortiterapia A.D. 2026: konferencja naukowo-warsztatowa w kolorach Cloud Dancer
Hortiterapia jest interwencją wspierającą dobrostan człowieka
