Przędziorkom do szybkiego namnażają się sprzyja suche i ciepłe powietrze. Warunki te występują u nas wiosną i w trakcie lata, dlatego w tych okresach trzeba systematycznie obserwować rośliny w ogrodzie. W warunkach domowych i szklarniowych szkodniki te występują przez cały rok.
W przypadku przędziorków, mowa jest zwykle o szkodniku w liczbie mnogiej, ponieważ szybkie namnażanie sprawia, że w praktyce mamy do czynienia z liczną kolonią, a nie pojedynczymi osobnikami. Samica składa jednorazowo ok. 200 jaj, a cykl życiowy szkodnika, w zależności od warunków pogodowych, trwa od jednego do kilku tygodni.
Przędziorki, zależnie od gatunku, osiągają wielkość 0,5–1 mm, maję też zmienną barwę, od żółto-seledynowej do bordowej. Podobnie jak wszędobylskie mszyce, mają ssący aparat gębowy i atakują bardzo wiele gatunków, w tym drzewa i krzewy liściaste i iglaste, rośliny ozdobne, warzywa, czy uprawy polowe.
Lider Biznesu Ogród. Nowa odsłona zacnego tytułu ogrodniczego
Bardzo charakterystycznym objawem obecności przędziorków na roślinach jest drobna, gęsta pajęczynka, przypominająca luźną przędzę, stąd nazwa insektów. Widoczna jest ona głównie na dolnej stronie liści, przy ogonkach i w rozwidleniach pędów, a u roślin iglastych we wnętrzu rozchylonych gałązek.
Przędza to niestety wtórna oznaka obecności i żerowania szkodników na roślinach, dlatego po pewnym czasie liście, igły czy kwiaty przebarwiają się, części wegetatywne żółkną lub pojawiają się na nich brązowe plamy. Wysysanie soków prowadzi ostatecznie do ich więdnięcia i opadania, a osłabione rośliny spowalniają rozwój i tracą swój walor wizualny.
W zwalczaniu przędziorków praktykuje się różne metody, od zabiegów profilaktycznych, przez metody domowe, do stosowania profesjonalnych środków chemicznych lub biologicznych. Podstawowym elementem profilaktyki jest systematyczna lustracja roślin, zwłaszcza dolnej strony liści i wewnętrznej strefy rozkrzewień i rozgałęzień.
Ponieważ szkodniki preferują niską wilgotność powietrza, często występującą w domu, warto w zielonym sektorze mieszkania korzystać z nawilżaczy powietrza, zwłaszcza w upalnych okresach lata. Inny elementem profilaktyki jest izolowanie zaatakowanych okazów od zdrowych roślin. Wynika ono z szybkiego namnażania się przędziorków i łatwego przemieszczania się między dotykającymi się roślinami.
Sanium, jedyny układowy środek na rynku kontra mszyce i tarczniki
Ponieważ przędziorki nie tolerują wilgotnego powietrza, w ograniczaniu ich występowania pomaga częste zraszanie lub zamgławianie czysta wodą roślin doniczkowych. W sytuacjach wymagających bardziej drastycznej reakcji zaleca się intensywne mycie roślin strumieniem prysznica. Aby uchronić ziemię przed wypłukaniem, czy przelanie korzeni, doniczkę należy osłonić folią.
Wegetatywną część roślin warto natomiast owinąć agrowłókniną lub folią. Wytworzona pod tą osłoną duża wilgotność powietrza, po 3–4 dniach znacząco zredukuje lub wyeliminuje szkodniki.
Do tej grupy metod można zaliczyć też działanie odstraszające przędziorki. Do tego zadania nadają się olejki eteryczne, np. olejek pomarańczowy. Sposób jego użycia to dodanie ok. 20 kropli/l wody i kilkukrotne spryskiwanie tym roztworem roślin przez okres dwóch tygodni.
Jeśli presja przędziorków jest duża, a ich zwalczanie spóźnione, wówczas trzeba skorzystać z chemicznych lub biologicznych preparatów przędziorkobójczych, tzw. akarycydów. Gwarantują one zdecydowanie wyższą skuteczność, niż metody domowe i profilaktyka. Należy mięć ponadto na uwadze, że preparaty te należy stosować na zewnątrz lub w specjalnych pomieszczeniach.
W tej strategii zwalczania ważny jest też fakt, że wytworzona przez szkodniki gęsta pajęczynka, to m.in. ich bariera ochronna. Utrudnia bowiem bezpośrednie docieranie preparatów do owadów. Jej pokonanie ułatwia mocniejszy strumień cieczy roboczej opryskiwacza, także przyrządu ręcznego oraz dodatkowe substancje zawarte w insektycydach, ograniczające lepkość przędzy.
Ponieważ szkodliwość przędziorków i zakres atakowanych gatunków roślin jest bardzo pokaźny, liczy ponad 3 tys., rynek oferuje też wiele środków do ich zwalczania. Bazują one na różnych substancjach czynnych (s.cz.), dostosowanych często do ochrony konkretnej grupy roślin.
Opcję tę umożliwia wiele s.cz., które mogą występować w preparatach solo lub w mieszaninach akarycydów. Są to np.:
Do prośrodowiskowej grupy insektycydów przędziorkobójczych zalicza się natomiast preparaty zawierające np. grzyby pasożytnicze Beauveria bassiana lub drapieżne roztocza – dobroczynka szklarniowego czy dobroczynna kalifornijskiego. W tym segmencie są też środki, które jako s.cz. zawierają ekstrakty z czosnku i chili. Z kolei płynny nawóz organiczny z pokrzywy i naturalny minerał z grupy zeolitów, wzmacniają ogólną zdrowotność i odporność roślin, pośrednio ograniczają występowanie na nich przędziorków.
Przędziorki należą do grupy owadów, które dość szybko nabywają odporność na stosowane insektycydy. Wybierając zatem preparat do zabiegu ochronnego, należy pamiętać o ich rotacji. Dotyczy ona zarówno doboru s.cz., jak i mechanizmu działania na szkodnika. Strategia ta zwiększa również skuteczność zwalczania przędziorków przez dostępne na rynku środki.
Oby walor ten funkcjonował w środowisku jak najdłużej. Pozwala on bowiem na tańszą ochronę i dba o bioróżnorodność, gdyż wiele z tych produktów nie jest szkodliwa dla pożytecznych owadów, w tym gatunków zapylających rośliny.
