Antraknoza magnolii to powszechna i groźna choroba grzybowa, której głównym sprawcą są grzyby z rodzaju Colletotrichum. Charakterystycznymi jej objawami na roślinie są brązowe, rozrastające się plamy na liściach, pędach i kwiatach. Prowadzą do przedwczesnego opadania liści i kwiatów oraz zasychania pędów, które trzeba usunąć w ramach cięć sanitarnych.
Aby skutecznie zwalczać antraknozę magnolii, należy możliwie szybko rozpoznać jej objawy, a następnie zastosować odpowiedni środek ochrony roślin. Pierwsze oznaki patogenu można zaobserwować już wczesną wiosną, gdy na młodych liściach, pędach i pąkach kwiatowych pojawiają się niewielkie, brunatne plamy.
Szczegółową lustrację roślin należy też przeprowadzić po przekwitnięciu magnolii. Rośliny tworzą wówczas nowe pędy i liście, zużywając dużo składników pokarmowych i energii. Osłabione fizjologicznie są w tym okresie najbardziej narażone na infekcje, w tym sprawcą antraknozy.
Ważnym czynnikiem w rozwoju zarodników grzyba jest temperatura podczas pełni wiosny i na początku lata. Optymalnym zakresem są dla nich wartość od 15 do 25 stopni Celsjusza oraz wysoka wilgotność powietrza. Zatem ogląd roślin w czerwcu i lipcu pozwoli ustalić termin początku rozwoju choroby i zastosować odpowiedni środek grzybobójczy.
Są to np. preparaty o działaniu profilaktycznym (zapobiegawczym) lub interwencyjnym, stosowane bezpośrednio po zaobserwowaniu pierwszych objawów choroby. Zwalczanie sprawcy daje wówczas dobre efekty. Pierwszy, profilaktyczny zabieg zaleca się przeprowadzić wczesną wiosną, krótko przed rozwojem liści.
Sanium, jedyny układowy środek na rynku kontra mszyce i tarczniki
Jeśli warunki pogodowe sprzyjają rozwojowi grzyba lub rośliny są osłabione np. z powodu niewłaściwego odczynu gleby, suszy, niskich temperatur i związanym z tym ograniczonym pobieraniem składników pokarmowych i widać pierwsze oznaki infekcji, konieczne jest użycie klasycznych fungicydów. Służą one, zwłaszcza preparaty z grupy systemicznych i kontaktowych, do ochrony nasadzeń w zaawansowanych stadiach rozwoju choroby.
Do zwalczania sprawcy antraknozy nie ma jednak ochroniarskich zaleceń sprecyzowanych dla magnolii. Są natomiast preparaty przeznaczone ogólnie do ochrony przed tym patogenem roślin ozdobnych, krzewów owocowych, czy upraw jagodowych.
Zawierają one następujące substancje czynne, solo lub w mieszaninie:
Ochronę magnolii przed sprawcą antraknozy można prowadzić też środkami mniej ingerującymi w środowisko naturalne, tj. biopreparatami. Zawierają one np. żywe szczepy grzybów saprofitycznych Trichoderma harzianum, grzybów pasożytniczych Pythium oligandrum, czy pasożytnicze bakterie Bacillus subsitis.
Do naturalnych metod i środków wspomagających walkę ze sprawcą antraknozy zalicza się natomiast wodny wyciąg z czosnku, cebuli oraz roztwór sody oczyszczonej. Ostatni związek obniża odczyn powierzchni liści, który nie sprzyja rozwojowi grzybów. Trzeba jednak zaznaczyć, że oba preparaty mają zdecydowanie mniejszą skuteczność działania, niż klasyczne fungicydy, ale zaleca się je stosować np. jako środki profilaktyczne.
Generalnie, walkę z tym patogenem, niezależnie od wyboru metod i środków, należy prowadzić niemal przez cały sezon wegetacyjny, tj. od połowy kwietnia do końca pierwszej dekady października.
Lider Biznesu Ogród. Nowa odsłona zacnego tytułu ogrodniczego
Infekcji i rozprzestrzenianiu się grzyba można i trzeba zapobiegać także profilaktycznie. Pierwszym elementem jest wybór dla rośliny odpowiedniego stanowiska. Powinno być to miejsce nasłonecznione, przewiewne, o luźnej i żyznej glebie, z lekko kwaśnym odczynem.
Nie należy też sadzić magnolii w zbyt bliskim sąsiedztwie z innymi roślinami o podobnym wzroście i pokroju. Chodzi o zapewnienie przewiewu i szybkiego wysychania roślin po opadach deszczu. Sprawcy antraknozy sprzyjają bowiem miejsca o większej wilgotności, a jego zarodniki roznoszone są na kolejne rośliny przez rozpryskujące się krople wody i wiatr.
Kolejnym elementem profilaktyki jest regularne, lecz umiarkowane nawożenie, które wzmacnia naturalną odporność roślin na choroby. Nie należy natomiast stosować wyższych od zalecanych dawek azotu. Składnik ten sprzyja rozwojowi wegetatywnych części, których tkanki długo są delikatne, a skórka czy kora łatwiejsza do przeniknięcia kiełkującym zarodnikom.
W tej metodzie bardzo ważne jest również mechaniczne usuwanie i utylizacja zainfekowanych części roślin. Nie wolno ich natomiast kompostować, gdyż żywotność zarodników antraknozy wynosi od 5 do ponad 10 lat.
