Światowy rynek robotyki rolniczej jest obecnie wart od 15 do 18 mld dolarów. W zależności od przyjętych szacunków rośnie w tempie od 14 do 20 proc. rocznie.
Tak szybka ekspansja wyróżnia go na tle innych segmentów branży maszyn rolniczych. Dane te przedstawił Alessio Bolognesi z działu technicznego FederUnacoma podczas konferencji „Produkcja warzywna: czy nadszedł czas robotów? Testowanie automatyzacji na polach i w szklarniach”, zorganizowanej przez Edagricole/Tecniche Nuove podczas targów EIMA International w Bolonii.
Produkcja warzywna należy do tych gałęzi rolnictwa, w których automatyzacja może przynieść szczególnie duże korzyści. Prace polowe i szklarniowe wymagają bowiem znacznych nakładów pracy ręcznej, a znalezienie odpowiedniej liczby pracowników staje się coraz trudniejsze.
Zdaniem Alessia Bolognesiego potencjał robotyki w tym sektorze jest bardzo duży. Wdrożenia nowych technologii we Włoszech hamują jednak trzy czynniki: niedostateczne przygotowanie użytkowników, ograniczona wiedza o możliwościach nowoczesnych maszyn oraz wysokie koszty ich zakupu. Innowacje wymagają nakładów nie tylko od rolników, lecz także od producentów maszyn.
Dlatego szersze wykorzystanie robotów wymaga odpowiednio ukierunkowanych i długofalowych programów wsparcia. Od siewu po zbiór.
Podczas konferencji Davide Facchinetti z Uniwersytetu w Mediolanie oraz Marco Sozzi z Uniwersytetu w Padwie przedstawili rozwiązania robotyczne, które trafiają już na rynek.
Ich zastosowanie obejmuje praktycznie cały cykl produkcji warzywnej. Roboty mogą wykonywać siew i sadzenie rozsady, rozpoznawać chwasty i usuwać je punktowo, monitorować stan upraw, aplikować środki produkcji, a także zbierać warzywa.
Przykładem jest robot Oz, przeznaczony do prac związanych z siewem warzyw. Maszyna ma szerokość roboczą do 1 m, a deklarowany czas autonomicznej pracy wynosi do 8 godzin.
W produkcji pomidorów, ogórków i truskawek zastosowanie znajdują roboty firmowane przez Octiva: Xenion, Lumion i Renion. Są przeznaczone do automatyzacji zabiegów wykonywanych w tych uprawach.
Kolejnym rozwiązaniem jest FarmDroid FD20. To maszyna umożliwiająca siew oraz mechaniczne odchwaszczanie zarówno między rzędami, jak i w obrębie rzędów.
Z kolei technologia laserowa firmy Carbon Robotics pozwala na precyzyjne zwalczanie chwastów.
Tractor of the Year: Steyr, Massey Ferguson, CLAAS, New Holland i AgXeed
Automatyzacja obejmuje również zbiór, czyli jedną z najbardziej wymagających pod względem nakładów pracy czynności w produkcji warzywnej.
Maszyna AsperCut firmy Sylektis może automatycznie zbierać do 9 białych lub 20 zielonych szparagów na minutę.
W uprawach pomidorów i ogórków zastosowanie znajdują natomiast roboty GR-100 i GR-200 firmy Four Growers, zaprojektowane do zautomatyzowanego zbioru tych warzyw.
Co istotne, wymienione rozwiązania nie są już jedynie prototypami prezentowanymi na wystawach.
Wszystkie są dostępne na rynku. Ich zakup oznacza jednak wydatek liczony w dziesiątkach tysięcy euro.
Mimo wysokich kosztów inwestycji robotyka może znacząco zmienić sposób prowadzenia nowoczesnych, intensywnych gospodarstw warzywniczych.
Rozwój robotyzacji w rolnictwie nie zależy wyłącznie od możliwości technicznych maszyn i opłacalności inwestycji. Istotną barierą pozostają również kwestie prawne.
Jak zgodnie podkreślali Alessio Bolognesi, Davide Facchinetti i Marco Sozzi, brakuje jasnych i szczegółowych przepisów regulujących wykorzystanie autonomicznych maszyn.
Operatorzy potrzebują pewności prawnej, a regulacje powinny jednoznacznie określać odpowiedzialność poszczególnych stron w razie wypadku.
Wykorzystano materiały FederUnacoma